نکات مهم:

1-خط نامرئي كه ميان دو فرد  ترسيم ميگردد كه عبور از آن تجاوز به قلمرو طرفين قلمداد ميگردد.

2- مرزهاي ميان فردي تعيين كننده و تامين كننده هويت، تماميت و امنيت افراد است.

3-تبيين ارزشها و معتقدات مورد حمايت افراد در كليه عرصه هاي زندگي شان ميباشد.

4-مرزها حصارها و يا نرده هاي فرضي و  نماديني ميباشند كه 2 كاربرد دارند:

* جلوگيري از تجاوز ديگران به قلمرو و محدوده  ما و سوء استفاده از ما.

* جلوگيري از تجاوز ما به قلمرو و محدوده ديگران و سوء استفاده از ديگران.

هدف از تعيين مرزهاي ميان فردي: مراقبت و محافظت از افكار، احساسات، امنيت، رفتارها و هويت شما.

هيچ فردي سزاوار آن نيست كه مورد  بي احترامي و بد رفتاري قرار گيرد. اما اين وظيفه خود فرد است كه با مشخص ساختن مرزهاي  شخصي  از حريم امن خود در برابر تجاوز و هجوم ديگران محافظت كند. تعيين مرزها  بيانگر آنست كه شما فردي مسئوليت پذير و بالغ بوده و خواستار مساوات و احترام در روابط خود مي باشيد. هنگامي كه شما خود را بي حفاظ و بدون هيچگونه مرزي در معرض ديگران قرار ميدهيد و از آنجايي كه ديگران  فرا روي  خود هيچگونه محدوديتي در نحوه رفتار و برخورد با شما احساس نميكنند، با شما  هر رفتاري  را كه صرفا  به سود و مصلحت خودشان باشد روا  خواهند داشت.  ضمن آنكه براي شما احترام و ارزشي نيز قائل نخواهند شد. در واقع شما اينگونه به اطرافيان خود القاء ميكنيد كه هيچگونه اراده، اقتدار و خواسته اي  نداريد و ديگران مجاز هستند هر گونه كه تمايل دارند با شما رفتاركنند. از آنجايي كه درخواستها و تقاضاهاي همكاران، دوستان، اعضاء خانواده و حتي همسايگان ممكن است پايان ناپذير باشند، اجابت و براورده ساختن همه آنها سرانجام  شما را فرسوده، نا اميد و ناكام در زندگي خواهد ساخت. اين نكته بسيار مهم را بايد همواره به  ياد داشته باشيد كه نه گفتن به ديگران تنها نه گفتن به درخواست آنها است و نه خود آنان. برخي افراد به سبب اعتماد بنفس پايين و ترس از طرد شدن ، كشمشكها و ترديد در حقوق فردي خود (به مقاله حقوق فردي رجوع كنيد)  در برابر هر گونه رفتار ناشايستي سكوت اختيار ميكنند. در زير نشانه هايي از وجود مرزهاي ناسالم بين فردي در اينگونه افراد را ملاحظه ميكنيد:

1- همه چيز را گفتن. افشاي تمام اطلاعات  و رازهاي شخصي.

2-با صميميت سخن گفتن در نخستين جلسه ملاقات.

3- مدام در انديشه فرد ديگري بودن. وابسته بودن.

4-مقدم داشتن نيازها و خواسته اي ديگران بر نيازها و خواسته هاي خود.

5-مدام نگران نوع واكنش  ديگران  نسبت به رفتار، نگرش، عقايد و سبك زندگي شان ميباشند.

6-ترس از طرد شدن از سوي ديگران.

7-نياز به پذيرش و تاييد ديگران.

8-نياز به خشنود سازي ديگران در همه اوقات.

9-اجازه ميدهند تا ديگران  هدايت زندگي شان را در دست بگيرند.

10-اجازه دادن به ديگران تا هر گونه كه خواستند آنان را تعريف كنند.

11-وانمود به موافقت در صورتي كه كاملا مخالف هستند.

12-پنهان ساختن احساسات حقيقي خود.

13-مدام در اختيار ديگران بودن.

14-نا ديده گرفتن نيازهاي خود.

15-پرداختن به  فعاليتهايي كه به آنها علاقه ندارند و بالعكس.

16- روي آوردن به فعاليتها و رفتارهاي افراط آميز و غير قابل كنترل بمنظور نفي خود و اجتناب از خود و فرار از واقعيتهاي زندگيشان مانند: مصرف مواد مخدرو الكل، گرسنگي كشيدن، پر خوري عصبي، بي محابا خرج كردن، افراط در رابطه جنسي، ورزش و غيره.

17-برنامه روزانه مشخصي نداشته و دنباله رو برنامه هاي روزانه  ديگران ميباشند.

18-انتخاب و ترجيهات  منفعلانه.

19-به سهولت ميتوان آنها را متقاعد ساخت.

مراحل تعيين مرز

1-تصميم بگيريد كه چه چيزي از ديگران ميخواهيد و آنها چگونه رفتاري بايد با شما داشته باشند.

2-سپس مرزهاي  مطلوب خود را تعيين و به اطلاع ديگران برسانيد.

3-سپس پيامدهايي را در صورت تجاوز به مرزهاي خود تعيين كرده و آنها را قاطعانه به مرحله اجرا گذاريد.