ای چراغ هر بهانه از تو روشن از تو روشن

ای که حرفای قشنگت منو آشتی داده بامن

منو و گنجیشکای خونه دیدنت عادت مونه

به هوای دیدن تو پر می گیریم از تو لونه

باز میایی که مثل هر روز برامون دونه بپاشی

منو گنجیشکا می میریم

تو اگه خونه نباشی  تو اگه خونه نباشی

همیشه اسم تو بوده اول و آخر حرفام